Kodeks Przedsiębiorców Kazachstanu – Krótki przegląd

Wśród aktów prawnych, który weszły w życie w 2016 roku, jednym z najważniejszych jest Kodeks Przedsiębiorców (dalej Kodeks).
W związku z wprowadzeniem do obrotu prawnego Kodeksu z dniem 01 stycznia utraciły moc prawną następujące dotychczasowe akty prawne:

  • Ustawa z dnia 31.01.2006 roku o prowadzeniu działalności gospodarczej przez osoby prywatne
  • Ustawa z dnia 08.01.2003 roku o inwestycjach
  • Ustawa z dnia 25 grudnia 2008 roku o konkurencji
  • Ustawa z dnia 09.01.2012 roku o wsparciu państwowym działalności przemysłowo- innowacyjnej
  • Ustawa z dnia 31.03.1998 roku o gospodarstwie rolnym (farmerskim)
  • Ustawa z dnia 06.01.2011 roku o kontroli i nadzorze państwowym w Republice Kazachstanu

Celem stworzenia Kodeksu była konsolidacja ustawodawstwa o działalności gospodarczej i polepszenie zasad współpracy państwa i biznesu.
Kodeks składa się z 7 rozdziałów, 31 podrozdziałów, 324 artykułów. Określa warunki prawne, ekonomiczne i społeczne oraz gwarancje, zapewniające swobodę przedsiębiorczości w Republice Kazachstanu, reguluje stosunki społeczne , powstające w związku z interakcją podmiotów biznesu i państwa, w tym w związku z z wykonaniem przez państwo funkcji regulującej i wsparcia przedsiębiorców. W Kodeksie zawarty został dokładny opis działalności gospodarczej, kategorie podmiotów gospodarczych zarówno dla celów opodatkowania i statystyki, jak i dla celów wsparcia państwowego.
Jednocześnie Kodeks nie porusza kwestii branżowych, lecz zawiera normy odsyłające.
Odrębny podrozdział poświęcony został przedsiębiorczości prywatnej, w tym rejestracji, form prowadzenia działalności gospodarczej.
Dość istotnym jest rozdział Kodeksu, który zawiera normy odnoszące się do stosunków pomiędzy podmiotami gospodarczymi a państwem/. Uregulowane zostały w nim, między innymi, udział podmiotów gospodarczych w procesie ustawodawczym, zasady , współpracy publiczno-prywatnej, odpowiedzialności społecznej przedsiębiorców, formy państwowego wpływu na gospodarkę i wsparcia przedsiębiorczości prywatnej.
Kodeks wprowadza pojęcie Rady Eksperckiej ds. przedsiębiorczości prywatnej, tworzoną przy centralnych organach państwowych oraz lokalnych ustawodawczych i wykonawczych organach jako organ konsultacyjno-doradczy.
Uregulowano także tryb wprowadzenia aktu prawnego w życie, dotyczącego interesów podmiotów gospodarczych, zgodnie z którym termin wprowadzenia aktu w życie powinien być ustalany na podstawie czasu potrzebnego do przygotowania się do prowadzenia działalności pod rządami nowowprowadzanych wymogów bez spowodowania szkody dla przedsiębiorcy. Ponadto projekty aktów prawnych dotyczące interesów przedsiębiorców przed ich rozpatrzeniem przez właściwy organ lub na posiedzeniu Rady Eksperckiej będą podlegać obowiązkowej publikacji w mediach, w tym zasobach internetowych. Stanowienie aktu prawnego zatem będzie przeprowadzane na zasadach przejrzystości i jawności.
Kodeks zawiera również wytyczne co do granic odpowiedzialności społecznej biznesu, której skutkiem jest dobrowolne wspieranie wkład przez podmioty gospodarcze rozwoju społecznego, środowiska i innych obszarów. Przy tym nikt nie może być zmuszony do prowadzenia działań w zakresie odpowiedzialności społecznej.
Osobny rozdział Kodeksu poświęcony jest państwowemu wsparciu przedsiębiorczości.
Podstawowymi formami wsparcia ze strony państwa są:

  • Finansowe i majątkowe wsparcie - opierające się na instrumentach finansowych, takich jak gwarantowany zakup towarów (prac, usług), dotacje, leasing, itp,
  • Infrastrukturalne - udzielane jest w drodze tworzenia ośrodków wsparcia biznesu, inkubatorów przedsiębiorczości, parków technologicznych, stref przemysłowych i innych elementów infrastrukturalnych;
  • Instytucjonalne - polega na tworzeniu i rozwoju instytucji finansowych wsparcia i rozwoju prywatnych przedsiębiorców, instytutów badawczych przy agencjach rządowych mających na celu badanie problemów i formułowanie wniosków odnośnie do rozwoju przedsiębiorczości prywatnej;
  • Informacyjne - polega na analityczno-informacyjnym, edukacyjno-metodycznym i naukowo-metodycznym wsparciu przedsiębiorczości prywatnej.

Cały rozdział Kodeksu poświęcony został działalności inwestycyjnej w Republice Kazachstanu i zawiera definicje inwestycji, inwestorów oraz działalności inwestycyjnej z podziałem na rodzaje projektów inwestycyjnych, obiekty działalności inwestycyjnej; rodzaje preferencji inwestycyjnych, a także kolejność ich udzielenia i monitorowania, jak również formy kontroli za spełnieniem warunków umów inwestycyjnych i innych aspektów związanych z inwestycjami.
Do Kodeksu zostały wprowadzone nowe określenia i definicje „Rzecznika praw przedsiębiorców Kazachstanu” oraz „Ombudsmana inwestycyjnego” – osób, którym została powierzona funkcja wspierania i ochrony praw i interesu inwestorów.
Kodeks reguluje również stosunki w sferze państwowej kontroli i nadzoru działalności gospodarczej i odpowiedzialności władz publicznych i ich urzędników za niewykonanie lub nienależyte wykonanie swoich obowiązków, zawiera również normy z zakresu odpowiedzialności przedsiębiorców prywatnych.
Oprócz tego w Kodeksie uregulowane zostały kwestie z zakresu ochrony konkurencji, wprowadzono pojęcie „koncentracji gospodarczej” kwestie udzielenia zezwoleń i licencji. Tak więc w wyniku wprowadzenia Kodeksu w życie stał się on swego rodzaju zbiorem zasad prowadzenia działalności gospodarczej i ogólnym przewodnikiem przedsiębiorcy. W pewnym zakresie została wyeliminowana konieczność wyszukiwania informacji w różnych aktach prawnych. .
Z drugiej strony, jak wcześniej zakładano, do Kodeksu, oczywiście, nie zostały wprowadzone wszystkie uregulowania dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności pominięte zostały w nim kwestie sektorów gospodarczych. W opinii autora jednak, jest on dość udaną próbą konsolidacji i kodyfikacji natłoku informacji prawnych w jednym akcie prawnym.
Autor: Alexander Voronin, Radca Prawny Kancelarii Chałas i Wspólnicy- Oddział Kazachstan

Print Friendly

Comments are closed.