Rosja ratyfikowała Konwencję o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych

W dniu 4 listopada 2014 Rosja ratyfikowała Konwencję o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych. Pozwoli to rosyjskim organom podatkowym efektywniej wymieniać się informacjami z zagranicznymi partnerami i brać udział w kontrolach podatkowych za granicą. Przedsiębiorcy, prowadzący ryzykowną politykę podatkową, powinni pamiętać, że wkrótce urząd skarbowy będzie miał prawo do odzyskiwania należności od podatników, posiadających aktywa w innych krajach.

Postanowienia Konwencji odnoszące się do pomocy administracyjnej będą miały zastosowanie od 1 stycznia 2015 roku. Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych została przyjęta przez Radę Europy i OECD w dniu 25 stycznia 1988 r., a następnie zmieniona protokołem z dnia 27 maja 2010 r. W obecnym brzmieniu Konwencja została ratyfikowana przez 57 krajów, w tym, Polskę i Ukrainę.

Zgodnie z postanowieniami Konwencji jej Strony (państwa, ich związki bądź inne podmioty) zobowiązują się udzielać sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych.

W dniu 4 listopada 2014 Rosja ratyfikowała Konwencję o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych. Pozwoli to rosyjskim organom podatkowym efektywniej wymieniać się informacjami z zagranicznymi partnerami i brać udział w kontrolach podatkowych za granicą. Przedsiębiorcy, prowadzący ryzykowną politykę podatkową, powinni pamiętać, że wkrótce urząd skarbowy będzie miał prawo do odzyskiwania należności od podatników, posiadających aktywa w innych krajach.

Postanowienia Konwencji odnoszące się do pomocy administracyjnej będą miały zastosowanie od 1 stycznia 2015 roku. Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych została przyjęta przez Radę Europy i OECD w dniu 25 stycznia 1988 r., a następnie zmieniona protokołem z dnia 27 maja 2010 r. W obecnym brzmieniu Konwencja została ratyfikowana przez 57 krajów, w tym, Polskę i Ukrainę.

Zgodnie z postanowieniami Konwencji jej Strony (państwa, ich związki bądź inne podmioty) zobowiązują się udzielać sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych.

Sygnatariusze Konwencji zobligowani są do:

a) wymiany informacji, prowadzenia jednoczesnych kontroli podatkowych oraz udziału w kontroli podatkowej za granicą;

b) pomocy w poborze podatków, w tym przyjęciu środków zabezpieczenia wykonania obowiązków podatnika;

c) doręczenia dokumentów podatnikom i organom skarbowym.

Konwencja ma zastosowanie do podatku dochodowego, składek na ubezpieczenia społeczne, podatków od nieruchomości, spadku i darowizny,  podatku VAT i akcyzowego,  podatku od środków transportowych oraz innych podatków i opłat publicznych. Wyjątek stanowią cło i opłaty celne.

 

Wymiana informacji

Zgodnie z art. 4 Konwencji Strony wymieniają się informacjami, istotnymi z punktu widzenia zarządzania należnościami publicznymi oraz zabezpieczenia przestrzegania przepisów prawa podatkowego.

Konwencja przewiduje trzy możliwe mechanizmy wymiany informacji podatkowej:

  • wymiana informacji na żądanie;
  • automatyczna wymiana informacji;
  • spontaniczna wymiana informacji.

W ramach wymiany informacji na żądanie, Strona wezwana przekazuje wszelkie dane wobec konkretnych podatników i transakcji, które są przedmiotem opodatkowania. Jeżeli dostępne informacje w sprawach podatkowych były by niewystarczające, Strona wezwana podejmuje wszelkie niezbędne czynności aby zaspokoić żądania udzielenia informacji.

W ramach automatycznej wymiany informacji dwie lub więcej Stron mogą wymieniać się informacjami w sprawach podatkowych na podstawie uzgodnionych wcześniej procedur.

W przypadku spontanicznej wymiany informacji jedna Strona bez uprzedniego wniosku drugiej Strony przekazuje informację, jeżeli:

  • jedna ze Stron ma podstawy do przypuszczeń, że w drugiej Stronie może mieć miejsce utrata podatków;
  • osoba podlegająca podatkom uzyskuje zniżkę lub zwolnienie od podatku w pierwszej Stronie, co może spowodować podwyższenie jej podatku lub powstanie dla niej obowiązku podatkowego w drugiej Stronie;
  • transakcje handlowe między osobą podlegającą podatkom w jednej Stronie a osobą podlegającą podatkom w drugiej Stronie prowadzone są poprzez jeden lub więcej krajów w taki sposób, że na obszarze jednej lub drugiej albo obu Stron może powstać uszczuplenie podatków;
  • jedna ze Stron ma podstawy do przypuszczeń, że zaniżenie podatków może powstać z wyniku fikcyjnego transferu zysków w ramach grup przedsiębiorstw.

Jednoczesne kontrole podatkowe mogą być prowadzone na podstawie porozumienia między dwiema lub więcej Stronami w sprawie jednoczesnej kontroli na własnym terytorium w sprawach podatkowych. Kontrole te dotyczą konkretnej osoby lub konkretnych osób, co do których Strony posiadają wspólny interes w wymianie odnośnych informacji uzyskanych tą drogą. Na żądanie właściwego organu państwa wnioskującego,  właściwa władza państwa wezwanego może zezwolić przedstawicielom urzędu skarbowego na częściowy udział kontroli podatkowej.

Osobliwości stosowania Konwencji przez Rosję
Zgodnie z protokołem o przystąpieniu, Konwencja ma zastosowanie do podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od majątku osób prawnych; podatku VAT i akcyzowego, podatku od środków transportowych i innych podatków.

Przystępując do Konwencji Rosja skorzystała ze swojego prawa, wynikającego z art. 30, i zastrzegła, że niektóre przepisy Konwencji nie będą miały zastosowania na terytorium Rosji. Przykładowo: Federalna Służba Podatkowa i Federalna Służba Komornicza jako właściwe organy do poboru podatków i egzekucji postanowień organów podatkowych, zastrzegają sobie prawo do nie udzielenia pomocy w sprawach przekazania informacji o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od wydobycia kopalin użytecznych, podatku wodnego, podatku od wykorzystania obiektów świata zwierzęcego oraz zasób wodnych biologicznych (polowania i rybołówstwa).

 

Autor: Szymon Jankiewicz, prawnik w Kancelarii Prawnej „Chałas i Wspólnicy”

Print Friendly, PDF & Email

Comments are closed.